Godlo, flaga, hymn Polski  Polska  Marszalek Jozef Pilsudski   Polska i Litwa   Konstytucja 3 Maja  Po 17-09-1939r.   Jan Pawel II   Katyn Zbrodnia Sowiecka  
Portal edukacyjny dla Polaków na Wschodzie; Miory, Wilenszczyzna, Kresy.    Witamy i pozdrawiamy naszych Rodaków na Wschodzie, tych co Polska ich opuściła !
e-mail
Kto ty jestes ?
Polak maly

Jaki znak twoj ?
Orzel Bialy


www.miory.eu
  Zarejestruj się
Menu
· Strona g?ówna
· Archiwum artyku?ów
· Top 10
· Napisz wiadomo?? do nas
· Rekomenduj nas
· Do pobrania
· Ankiety
· Linki Miory, Polska
· Kontakt z nami
 
Miory
· Koscio? w Miorach
· Family from Miory
· Miory i Ziemia Miorska
· Widok miasta i mapa
· Miory powiat
· Miory i okolica
· Koscio? w Miorach foto
· Modlitwy
· Ks. Józef Borodzicz
 
Po 17-09-1939
· Mordy na Polakach
· Przesladowania dzieci
· Wyloguj si?
 
I i II Wojna Swiatowa
· Pakt Ribbentrop Molotow
· II Wojna Swiatowa
· Chronologia II Wojny
· 17-09-1939 rok. Nó? w plecy
· 17-09-1939 r. Agresja SU
· Wojna polsko bolszewicka 1920
· Okupacja Polski, przez Rosj?, 1772, 1793, 1795
· Konstytucja 3 Maja 1791
 
Literatura
· Reduta Ordona
· Janko muzykant
· ?uk i Biedronka
· Lokomotywa
· Rota
· Bogurodzica
· Czerwone maki na Monte Casino
· Kto Ty jestes
· My Pierwsza Brygada
· Pan Tadeusz
 
Statystyka
Otrzymaliśmy
5317668
odsłon strony od 8 luty 2007
 
Ks. Jan ?uk z parafii Miory
Ks. Jan ?uk by? kap?anem Archidiecezji Mohylewskiej, ale zosta? wy?wi?cony w Wilnie i a? do swego wywiezienia na Sybir pracowa? w archidiecezji wile?skiej.


Nale?y do tych, którzy na „nieludzkiej ziemi” cierpieli najd?u?ej, bo ponad 15 lat.
Ks. Jan urodzi? si? 13 II 1897 r. we wsi Maciuki w parafii Miory, w pó?nocnej cz??ci diecezji wile?skiej, ju? niedaleko od rzeki D?winy.
Jego rodzice, Wincenty i Józefa pracowali na roli i nie byli na tyle bogaci, by zapewni? kszta?cenie syna. Znalaz?a si? jednak ?yczliwa osoba, pani Snarska, dzi?ki której móg? uda? si? do gimanzjum w Dzi?nie. W 1916 r. wst?pi? do Wy?szego Seminarium Duchownego w Petersburgu, którego jednak nie móg? uko?czy?, gdy? po rewolucji 1917 r. zosta?o zamkni?te. Przeniós? si? do Wilna, najprawdopodobniej w 1918 r., tu doko?czy? studia i w 1920 r. przyj?? ?wiecenia kap?a?skie z r?k biskupa wile?skiego Jerzego Matulewicza. Na pierwsz? placówk? zosta? mianowany do Nowego Pohostu w dekanacie dzi?nie?skim. Od samego pocz?tku kap?a?stwa musia? pe?ni? obowi?zki proboszcza, najpierw przy ci??ko chorym proboszczu ks. Boles?awie Szylko, a po jego ?mierci w styczniu 1921 r. ju? samodzielnie. W 1923 r. otrzyma? nominacj? na proboszcza parafii ?ukonica w dekanacie s?onimskim, sk?d przeszed? w 1925 r. na probostwo w Dzierkowszczy?nie, by po dwóch latach znowu wróci? do ?ukonicy. W 1930 r. zosta? proboszczem Suderwy ko?o Wilna, a po trzech latach przeszed? st?d do Szarkowszczyzny.

Wiosn? 1939 r. ks. ?uk otrzyma? nominacj? na proboszcza parafii Plusy w dekanacie bras?awskim, tu? przy granicy z ?otw?. By?a to parafia licz?ca ponad 4000 wiernych z pi?knie po?o?onym, nad jeziorem, murowanym ko?cio?em. Ludno?? by?a w olbrzymiej wi?kszo?ci katolicka. Na wioskach by?o troch? nap?ywowych staroobrz?dowców, a w samych Plusach - ?ydów. By?a to kraina jezior, z których najwi?ksze by?o jezioro Snudy (ponad 22km 2), le??ce w po?udniowej cz??ci i wokó? niego od strony zachodniej i pó?nocnej le?a?y wsie nale??ce do tej parafii. Od pó?nocy i zachodu parafia opiera?a si? o granic? pa?stwow? z ?otw?. Nie d?ugo dane by?o tu ks. ?ukowi pracowa? normalnie. Wybuch?a II wojna ?wiatowa. Ziemie te znalaz?y si? pod w?adz? sowieck? i nasta?y nowe porz?dki. Rozpocz??a si? gehenna narodowa i religijna. Niektórzy parafianie radzili ukrycie si? b?d? ucieczk?. Ksi?dz pozosta? na swoim stanowisku i s?u?y? pomoc? duszpastersk? oraz podtrzymywa? na duchu swoich parafian.

W czerwcu 1940 r., w czasie kolejnej wielkiej wywózki ludno?ci z Kresów na Wschód, zosta? zabrany z domu i wywieziony najpierw do punktu „zbornego”. By? mo?e by? to Berezwecz. Ze stacji kolejowej wywieziono bydl?cym poci?giem razem z wieloma innymi wi??niami w g??b Zwi?zku Sowieckiego. Widz?c straszne przygn?bienie, wprost rozpacz wspó?wi??niów w wagonie, zaintonowa? ?piew „Po Twoj? obron?”, a potem stara? si? podnie?? na duchu. Przez trzy tygodnie strasznej podró?y na Sybir aposto?owa? modlitw? i s?owami pociechy ewangelicznej. Dowieziono ich do stacji Krasnojarsk. St?d skierowano go do pracy w ko?chozowej stajni, gdzie opiekowa? si? ko?mi. Zim? ci??ko zachorowa? na zapalenie p?uc. Wyratowa? go z tego ?yczliwy lekarz, dzi?ki któremu prawdopodobnie po chorobie otrzyma? l?ejsz? prac?, zosta? wartownikiem przy magazynach zbo?owych. Jesieni? 1941 r. zosta? przeniesiony do ci??kiej pracy fizycznej w tartaku. Tu pewnego zimowego wieczoru w obozie na pro?b? wspó?wi??niów, w których obudzi? wiar? i nadziej?, rozgrzeszy? ich, a potem podany przez nich czarny chleb konsekrowa? i udzieli? im Komuni? ?wi?t?. To zdarzenie wspomina? ze wzruszeniem, jako swoj? pierwsz? obozow? Eucharysti? i budowa? si? duchow? postaw? swoich wspó?wi??niów.

Pod koniec lata 1943 r. ks. ?uka przewieziono do innego miejsca przymusowej pracy, oddalonego od Krasnojarska o ponad trzy tysi?ce kilometrów obozu Ust-Port, nad rzek? Jenisej, ponad 100km od Norylska. By?o to ju? za ko?em polarnym i praca w tutejszym tartaku by?a o wiele ci??sza ni? ko?o Krasnojarska. Mrozy nawet ponad 40 stopni i wyczerpuj?ca, ponad si?y praca. Sam ufa? w Bo?e Mi?osierdzie i Bo?? Opatrzno?? i t? nadziej? przekazywa? wspó?braciom niedoli. Umi?owan? jego modlitw? by?a modlitwa ?w. Bernarda „Pomnij o Naj?wi?tsza Panno Maryjo...”. St?d te? napisa? pierwszy list do brata Franciszka, który mieszka? w rodzinnych Maciukach i ten list otrzyma? w lutym 1945 r. Rodzina odt?d wysy?a?a listy i paczki, ale niestety, nie dociera?y one do ks. Jana. Jemu za? pozwolono na l?ejsz? prac? w fabryce konserw ko?o Ust-Portu. Po 6 latach poniewierki w Ust-Porcie, przeniesiono ks. ?uka do Ka?ska w Krasnojarskim Kraju. Wycie?czony ci??k? prac? w warunkach podbiegunowych w Ka?sku znowu rozpocz?? prac? w tartaku, gdzie ponownie zachorowa? na zapalenie p?uc i przez trzy miesi?ce przebywa? w szpitalu. Po powrocie do zdrowia otrzyma? l?ejsz? prac?, zosta? dozorc? w tym?e tartaku. St?d po roku pobytu zosta? przeniesiony do Abanu, niedaleko od Ka?ska, gdzie pracowa? w lesie, a potem w biurze jako kasjer.

Po ?mierci Stalina, gdy zel?a? re?im, nawi?za? korespondencj? z rodzin? i ksi??mi, którzy wspierali go finansowo. Naby? wówczas domek o jednym pokoiku i w nim rozpocz?? odprawia? Msz? ?wi?t?. Wszystko potrzebne do tego przys?ali mu jego koledzy, ksi??a z Archidiecezji Wile?skiej. Korespondencja z rodzin? spowodowa?a, ?e jego bratanica, Leokadia, przyjecha?a do niego do Abanu i odt?d opiekowa?a si? nim.

Gdy w 1955 r. w?adze sowieckie wyda?y dekret pozwalaj?cy na repatriacj? Polaków do Polski, ks. ?uk rozpocz?? starania o wyjazd do ojczystego kraju. Mimo trudno?ci, otrzyma? pozwolenie i 9 XII 1955 r. odjecha? poci?giem z Abanu, by 2 I 1956 r. znale?? si? Bia?ymstoku u swego brata Antoniego. Po kilkumiesi?cznej kuracji uda? si? do biskupa siedleckiego Ignacego ?wirskiego, który przyj?? go do pracy w diecezji siedleckiej, mianuj?c proboszczem parafii ?eszczynka w dekancie wisznickim. Tu pracowa? do 1967 r., kiedy to przeszed? w stan spoczynku i osiad? w Rossoszu. Póki si? starcza?o dalej udziela? si? w ko?ciele . Opiekowa?a si? nim dalej jego dzielna bratanica Leokadia ?uk. Zmar? 23 III 1974 r. i zosta? pochowany na cmentarzu w Rossoszy obok innego kap?ana, ks. Stanis?awa Forysia, by?ego proboszcza tej parafii i wi??nia O?wi?cimia i Dachau.

Suchy biogram nie oddaje tego wszystkiego, co prze?y? omawiany kap?an. 20 lat pracy w ró?nych parafiach Archidiecezji Wile?skiej, 15 i pó? roku poniewierki na Syberii, potem pos?uga duszpasterska w diecezji siedleckiej. Musia? by? mocny duchem, skoro, mimo prze?y? ?agrowych, do?y? jubileuszu 50-lecia kap?a?stwa i by? czynny do ostatnich prawie swoich dni. Pan Bóg da? mu ?ask? odprawienia Mszy ?wi?taj nawet w dniu, w którym powo?a? go do siebie.

Ks. Tadeusz Krahel

Czas Mi?osierdzia
Wysłano dnia 27-03-2007 o godz. 20:58:32 przez admin
 
Login
Pseudonim

Hasło

Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć. Jako zarejestrowany użytkownik będziesz miał kilka przywilejów.
 
Pokrewne linki
· Więcej o Miory
· Napisane przez admin


Najczęściej czytany artykuł o Miory :
Ko?ció? w Miorach

 
Oceny artykułu
Wynik głosowania: 5
Głosów: 5


Poświęć chwilę i oceń ten artykuł:

Wyśmienity
Bardzo dobry
Dobry
Przyzwoity
Zły

 
Opcje

 Strona gotowa do druku Strona gotowa do druku

 
Associated Topics

Miory




Optimum; 1280x1020, ISO-8859-2, Mozilla-Firefox, SeaMonkey
KRESY 2018