Godlo, flaga, hymn Polski  Polska  Marszalek Jozef Pilsudski   Polska i Litwa   Konstytucja 3 Maja  Po 17-09-1939r.   Jan Pawel II   Katyn Zbrodnia Sowiecka  
Portal edukacyjny dla Polaków na Wschodzie; Miory, Wilenszczyzna, Kresy.    Witamy i pozdrawiamy naszych Rodaków na Wschodzie, tych co Polska ich opuściła !
e-mail
Kto ty jestes ?
Polak maly

Jaki znak twoj ?
Orzel Bialy


www.miory.eu
  Zarejestruj się
Menu
· Strona główna
· Archiwum artykułów
· Top 10
· Napisz wiadomość do nas
· Rekomenduj nas
· Do pobrania
· Ankiety
· Linki Miory, Polska
· Kontakt z nami
 
Miory
· Koscioł w Miorach
· Family from Miory
· Miory i Ziemia Miorska
· Widok miasta i mapa
· Miory powiat
· Miory i okolica
· Koscioł w Miorach foto
· Modlitwy
· Ks. Józef Borodzicz
 
Po 17-09-1939
· Mordy na Polakach
· Przesladowania dzieci
· Wyloguj się
 
I i II Wojna Swiatowa
· Pakt Ribbentrop Molotow
· II Wojna Swiatowa
· Chronologia II Wojny
· 17-09-1939 rok. Nóż w plecy
· 17-09-1939 r. Agresja SU
· Wojna polsko bolszewicka 1920
· Okupacja Polski, przez Rosję, 1772, 1793, 1795
· Konstytucja 3 Maja 1791
 
Literatura
· Reduta Ordona
· Janko muzykant
· Żuk i Biedronka
· Lokomotywa
· Rota
· Bogurodzica
· Czerwone maki na Monte Casino
· Kto Ty jestes
· My Pierwsza Brygada
· Pan Tadeusz
 
Statystyka
Otrzymaliśmy
4288725
odsłon strony od 8 luty 2007
 
Ks. Franciszek Kuksewicz dziekan parafii Miory
Prawdziwie kresowym kapłanem i męczennikiem był ks. Franciszek Kuksewicz, proboszcz parafii Miory i dziekan kresowego dekanatu miorskiego,


najbardziej wysuniętego na północ w przedwojennej Rzeczypospolitej i graniczącego na północy ze Związkiem Radzieckim i Łotwą. Oddał swe życie w końcu czerwca 1941 r. w miejscowości Nikołajewo po kilku dniach strasznego „marszu śmierci”.

Ks. F. Kuksewicz urodził się 12.X.1887 r. we wsi Pojeziory w parafii Kalwaria koło Wilna. Jego rodzicami byli Jan i Franciszka z Bilkiewiczów. Uczył się najpierw w szkole początkowej, a następnie w sześciooddziałowej szkole w Wilnie. Potem uczył się na kursach rzemieślniczych przy Szkole Chemiko - Technicznej w Wilnie i stąd przeniósł się Gimnazjum w Wilnie. W 1907 r. wstąpił do Wileńskiego Seminarium Duchownego, które ukończył w 1911 r. i przyjął święcenia kapłańskie. Prymicje odprawił 3 lipca 1911 r. w swoim kościele parafialnym w Kalwarii.

Na pierwszą placówkę został skierowany do Krewa, gdzie przez rok był wikariuszem. Następnie w latach 1912-1915 wikariuszował w parafii farnej w Grodnie. Stąd przeszedł na probostwo do Hożej, a po roku, w 1916, został proboszczem parafii Jeziory, również w dekanacie grodzieńskim. Tu duszpasterzował ponad 20 lat i pozostawił po sobie pamięć bardzo gorliwego kapłana. Odrestaurował tu stary drewniany kościół. Jako kleryk bywał w czasie wakacji u ks. Kuksewicza ks. Henryk Hlebowicz, późniejszy profesor Seminarium Duchownego w Wilnie i wykładowca na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego. Zawarta wówczas znajomość przekształciła się potem w trwałą przyjaźń.

W 1937 r. Arcybiskup Romuald Jałbrzykowski awansował ks. Kuksewicza na dziekana i proboszcza parafii Miory. Była to duża parafia, licząca ponad 5000 wiernych, rozsianych wśród licznych tu prawosławnych. Tereny były piękne, z dużymi jeziorami. Neogotycki kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, zbudowany w początkach XX w., był położony tuż nad jeziorem. Tereny te słynęły z uprawy i obróbki lnu, który kupowały fabryki z Łodzi. Ks. Stanisław Fiedorczuk, który w latach 1938-1939 był wikariuszem w Miorach, bardzo ciepło wspomina ks. Kuksewicza. Pisze on: „Zdarzało się, że prowadząc w odległych wsiach zebrania Katolickich Stowarzyszeń Młodzieży wracałem późnym wieczorem. Ks. Dziekan zawsze czekał na mnie. Spotykał, zapraszał na herbatę. Omawialiśmy pracę bieżącą i na przyszłość. Staraliśmy się być wzorem dla innych parafii w dekanacie”.

Rzeczywiście ks. Kuksewicz był wzorem dla innych kapłanów. Nie wiemy, jak przeżył początkowy okres wojny i okupacji sowieckiej. Na terenach północnych dawnej Polski był to okres niezwykle ciężki. Wiadomo natomiast z listu ks. Józefa Ingielewicza do Kurii Metropolitalnej w Wilnie z dnia 18.VII. 1941 r., iż w nocy z 22 na 23 czerwca tego roku ks. Kuksewicz oraz ks. Stanisław Eljasz, proboszcz Idołty, zostali uwięzieni i wywiezieni do więzienia w Berezweczu. Ks. Ingielewicz nie pisze tam o sobie, ale gdy przyszli go aresztować, on zdołał tego uniknąć i odtąd ukrywał się. W Berezweczu natomiast znalazło się bardzo wielu mieszkańców powiatu głębockiego i brasławskiego. Część z nich 24 czerwca pociągiem wywieziono do Kujbyszewa, a innych popędzono drogą w stronę Witebska. Ilu znalazło się na tej strasznej drodze śmierci, dokładnie nie wiadomo. Jedni szacują na około 4000, inni na 1500 do 2000. Wielu z tych pędzonych zginęło od kul konwojentów NKWD lub padło z wycieńczenia. Ostatni dramat pędzonych ludzi dokonał się w miejscowości Taklinowo (obecnie Nikołajewo) koło Ułły nad Dźwiną. Tu zaskoczył ich nalot niemieckich samolotów. Po tym nalocie konwojenci wymordowali więźniów z karabinów maszynowych. Tylko jednostkom udało się uratować i oni dali świadectwo o tej zbrodni. Obaj księża zginęli razem. Istnieje przekaz, iż w czasie tego strasznego marszu ks. Kuksewiczem opiekował się i podtrzymywał młodszy współbrat, ks. Stanisław Eliasz. Zamordowanych ludzi zasypano w dołach po ziemniakach w kołchozie Nikołajewo. Po wkroczeniu tam Niemców ciała pomordowanych ekshumowano i przeniesiono do olbrzymiego grobu na skraju lasu koło Taklinowa.

Ks. Tadeusz Krahel

Czas Miłosierdzia
Wysłano dnia 13-03-2007 o godz. 20:45:13 przez admin
 
Login
Pseudonim

Hasło

Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć. Jako zarejestrowany użytkownik będziesz miał kilka przywilejów.
 
Pokrewne linki
· Więcej o Miory
· Napisane przez admin


Najczęściej czytany artykuł o Miory :
Kościół w Miorach

 
Oceny artykułu
Wynik głosowania: 5
Głosów: 5


Poświęć chwilę i oceń ten artykuł:

Wyśmienity
Bardzo dobry
Dobry
Przyzwoity
Zły

 
Opcje

 Strona gotowa do druku Strona gotowa do druku

 



Optimum; 1280x1020, ISO-8859-2, Mozilla-Firefox, SeaMonkey
KRESY 2016